O Aking Irog!

Pagbalik ko sa trabaho, may natagpuan akong “Love Letter” sa aking locker (Pasensya na JKuli, hindi ko talaga matagalog yun eh). Maghinay-hinay muna, dahil hindi naman nakapangalan sa akin ang liham na iyon. Siguro nagkamali lang ng hulog yung taong nagpadala ng liham o nilagay doon ng pinagpadalhan. Ewan ko. Basta, natawa lang ako sa kung ano ang nakasulat. Sa wikang ingles ang liham kaya isasalin ko ito sa wikang gamay na gamay ko hindi talaga.

Mahal kong Momay
(hindi tunay na pangalan),

Gusto kong makausap kang muli…
Makita kang muli…
Makasama… makayakap…
Gusto kong ikaw lang ang kapiling habangbuhay…
Gusto kong tumanda kasama ka…
Blah
Blah

Nagmamahal,
Noah (hindi rin tunay na pangalan)

Agad ko itong pinakita sa mga kasama ko at sama-sama naming pinagtawanan at pinandirihan ang liham. May numero pa ito sa tupi ng liham na para bang hinahangad ni Noah na tawagan o i-text ni Momay. Lalo kaming nandiri! Pagtapos ay amin ring itinapon ang liham.

Naisip ko bigla, bakit kami nagkagano’n? Lahat naman kami’y mga nakakaranas o nakaranas na ng aming tikim sa pag-ibig pero bakit gano’n ang reaksyon namin sa liham na iyon. Oo, may pagka-baduy ang nilalaman ng liham pero hindi ba lahat naman tayo dumaan rin sa gano’n?

Naalala mo noong ika’y nagbibinata o nagdadalaga na sa tuwing dumadaan ang napupusuan eh hindi ka magkahumayaw sa pagtatago sa ilalim ng upuan mo na parang nakikita ka niya? Pero sa loob mo ay kinikilig ang lahat ng buto mo’t kalamnan.

Pag-uwi ko galling opisina at habang naglalakad papunta sa bahay namin, naisip ko ang lagay ng relasyon naming. Nasaang yugto na ba kami? Minsan parang nakakasawa na. Araw-araw na nakikita… minsan nakakainis pa… nakaka-urat!

Siguro normal nang nangyayari sa isang relasyon ang ganito. Plateau-nic stage daw sa wikang ingles. Yung hindi naman bumababa ang lebel ng pag-ibig kundi,”Steady” lang. Hindi nadaragdagan… hindi rin nababawasan.

Pero naisip ko, kung nasa ganoong estado na kami ng aming relasyon, ang susunod ba ay pababa na? Magiging isa na naman ba ako sa mga taong kumakapa sa kawalan at naghahanap ng iibigin muli?

Naisip ko rin ang napakaraming mag-irog na naghiwalay. Naisip kong nakakapanghinayang namang isipin na sa tagal na pinagsamahan, sa dami ng pinagdaanan, ang dalawang taong nagsimula ng may napakaraming bagay na magkaparehas ay maghihiwalay bilang dalawang magkaibang nilalang.

Pagdating sa bahay at pagbukas ko ng pintuan, nakita ko siya at muling napalagay ang loob ko. Naroon siya at ako’y sa kanya. Muli kong natikman ang kanyang halik at naalala kung bakit kami ang magkasama. Muli kong nalaman kung bakit sa kabila ng minsanang pagka-irita ko at kawalan ng pasensya niya ay magkasama pa rin kami. Muli kong naisip na dapat ipagpasalamat ko ang bawat saglit na nakikita ka. Muli kong naisip na sa kabila ng tampuhan, awayan at kung anu-ano pa ay yumayakap ka pa rin sa akin.

Pag-ibig nga naman!

Not myself

Would you love me when I’m not myself?

Sa likod ng nabuo mong imahe kung sino ako, mamahalin mo pa rin ba ako kapag nakita mong iba ako?

Galing ako sa isang ubod na nakakapagod na biyahe papauwi at biglang may bumunggo sa akin, magbabago ba ang isip mo tungkol sa akin kapag bigla kong sinapak ang nakabunggo sa akin?

Minsan naiisip kong may sanib ako. Yung ilang pagkakataon sa buhay ko na hindi ko mawari kung ano ang nakain ko at nagawa ko ang ilang bagay na pinagsisisihan ko.

Gaya nung minsang may hinila akong babae sa loob ng taxi dahil nauna ako sa kanya at inagaw niya ang taxi na iyon. Hindi ako proud sa pangyayaring iyon, pero naunahan ng galit, pagod at init ng panahon ang judgement ko.

O kaya naman, kapag bigla akong nagagalit at hindi ka na kinikibo noong nag-order tayo sa Chowking at biglang naputol ang linya.

Kapag hindi na ako ang nakilala mo – iyung taong minahal mo dahil sa kabaitan, pagiging maunawain, tahimik – mamahalin mo pa rin ba ako?

Kapag nalaman mong hindi pala totoo ang mukhang pinakita ko sa’yo simula ng makilala mo ako, ititigil mo na rin bang mahalin ako?

Hindi ko masisigurado kung hanggang kalian ako ganito sa paningin mo. Pero kung magbago man ako sa paningin mo, magbabago rin ba ang pagmamahal na binigay mo sa akin?

Mamahalin mo pa rin ba ako?

A Promise to Lily

Dear Lily,

The first time I saw you, I have to admit that there are doubts in my mind. Will you break my heart? Will I break yours? Will our love last? But because my heart has a mind of its own, I just found myself moving closer to where you are. I thought that probably I could get near you to see you closer. But one step became two… then two steps became three… and before I know it, I’m just right behind you – looking at your beauty. Although I’m tempted, I tried my best for you not to see me. Because I thought, if I’d see your eyes, I would fall into a spell and I’d stay longer and may never leave your side until you come with me.

But the unavoidable happened. I stayed a little too long that your eyes met mine.

From that moment, everything around me went slow-motion. First I touched your hands. Then I had to put you in my arms. And before I had the chance to savor the moment I had you in my arms, you kissed me.

I wanted you to come with me. Brave all odds and just know that we love each other.

I could just imagine the days we will spend together. Every waking day, you greet me with those eyes that caught me and then everything else on that day would be just perfect. I would go home from work and would kiss you and tell you how my day went until we fall asleep.

But reality came to me.

I just couldn’t.

I still have too less space in my life for you, so though it pains me so much, I had to let you go… for now.

But before I go I had to leave you with a promise. I will return.

And in my return I’ll make sure that everything in my life will be perfect – nothing to ever hurt you.

Please hold on for me.

But if by chance I didn’t come back for you, please know how my heart breaks for not coming back for you. It just means I still am in the ruins. I don’t want to bring you in my life if it would mean that you would have to bear all the hurt and hardships with me. So if you find someone else before I could get back to you, it just means it’s not meant to be.

I’ll let you go for now. But if we meet again, I will make sure that I won’t leave that place without you with me.

Love,

MD

Ito si Lily… not her true picture but you get the idea. We found her in Tien De Sitas and just couldn’t leave the store when we saw her. But because we don’t have much space for a pet, we had to leave her for now. Until we move to our new place, we couldn’t bring her home. Isa pang factor eh si Lily ang magiging kauna-unahang aso ko. Gusto ko maging special ang lahat bago ko siya maiuwi. Kaya ngayon, nagba-browse muna ako ng mga Beagle Pup Care tips para kapag nakalipat na kami eh ready na akong ampunin si Lily. ‘wag nga lang sanang maunahan kami. Kaya Lily hold on!

We decided to name her Lily dahil sa palabas na Gossip Girl. Kung may maibibigay kayong tips kung paano mag-alaga ng tuta, ay lubos kong maa-appreciate.

Salamat!

With or Without You

Hindi ko alam kung bakit mo ako kailangang papahirapan ng ganito. Sa kasalanang ginawa ko, ganun ba kabigat sa’yo na hanggang ngayon ay hindi mo makalimutan ang ginawa ko.

Oo na. Nagkamali na ako noon. Patawad na.

Hindi pa ba sapat ang makita mo akong ganito araw-araw?

Ano pa ba ang pwede kong gawin para lang makalimutan mo na iyong ginawa ko?

Siguro nga hindi mo ako ganoon kamahal ‘di gaya ng sinasabi mo. Ayon sa mga natutunan ko kasi, “Lahat ng taong marunong magmahal, marunong magpatawad.” At ang nagmamahal, hindi nagtatala ng pagkakamali.

Hanggang kalian mo ba gagawin sa akin ito?

Magsalita ka naman.

Please?

Blangko

Walang laman ang isip ko.

Kung meron man, I don’t think it’s worth writing about.

Magsulat kaya ako about my fears on turning 25? Clichѐ.

Gusto kong simulan sa pag-hingi ng paumanhin sa inyong mga taga-subaybay ng pagtakbo ko sa aking matagal na pagkawala dahil sa nag-crash ang PC ko. Kaso wag na lang.

Gusto ko rin sanang ituloy ang storya ng “Gamu-gamo: Ang kulisap na nangarap na maging Paruparo”, kaso hindi pa tapos sa utak ko. Natatakot lang ako na baka magaya lang ito sa mga nasimulan ko noon na hanggang simula lang. Hindi natapos.

Singit muna: Muli na namang wumagayway ang hinlalato ko habang pinapalabas ang commercial ng isang pulitikong nag-plagiarize ng music video ng isang yumaong icon. Mangingibang bansa talaga ako kapag naging pangulo yung mokong na iyon. I quote Yin “God, if Joseph Estrada will win as President, please give us a sign, Send an asteroid to the Philippines.” I feel the same way if his son becomes president. Mas gugustuhin ko na lang magkatotoo yung 2012 Prophecy ng Mayans.

Where was I?

Oh, sa mga local and national politicians po na mapapadpad sa neighborhood po namin. May mensahe lamang po ako. And it goes a little something like this:

Dear Politicians,

I understand that you desperately have to win. I understand that it’s because you think that you’re not rich enough so you want to steal from us in a way that we won’t label you as Thieves but as Corrupt Politicians instead. That way, if you get ousted, there’s a good chance that you’ll be given parole because apparently, stealing from everyone’s taxes is much less of a crime than murder or any other crime in that case. I also understand that to reach this status, you will first need to be elected. And to do that you will need to use catch-y songs to infiltrate voters with low IQs who will vote for someone because they’ve caught the LSS of your campaign jingle.

Please don’t mind me raising my middle finger every time your campaign convoy passes by the street where I live. Also, if you are one of my followers, please ignore my trash talk and still visit my blog from time to time. That way, I would talk less trash about you.

I only ask of you not to block the following streets around 8:00pm on weekdays: Pasong Tamo, Ayala Ave, McKinley Dr, Buendia, C5, EDSA, Jupiter St, Makati Ave, Paseo, Rizal Dr and 32^nd Ave. Well, basically, the whole Makati and some parts of Taguig. I pass by these streets when I go to work. As you may have known, sweat and formal wear don’t look well together.

Most importantly, avoid playing your stupid campaign jingle within the 3-mile radius of our humble abode. I swear by my dead Fortune Lobster, Mokmok, I’ll throw anything I can grab on to your van if my sacred afternoon sleep gets interrupted. Worst, I won’t vote for you or anyone on your party.

A very influential voter,

MD

Bago ko tapusin ang “Rant, MD! Rant!” edition nitong post na ito, dahil sa mahilig magbigay ng takdang aralin si kuya JKulisap, ako rin ay magbibigay na kani-kaniyang assignment:

Mga Maskara, o kahit isa lang sa inyong pito, mangalap ng mga dahilan upang iboto ko si Jinggoy.

Duking, iguhit ang magiging itsura ng Pilipinas kapag naging pangulo si Jinggoy.

Lolo Kuli-kuli, i-recite ang May Bilog na Hugis Itlog sa wikang Hobbit.

Pong, mangalap ng mga imahe at balita kung may paparating na Asteroid, Meteorite, Comet o kahit ano’ng bagay sa Outer Space na babagsak sa Pilipinas bago mag-2012.

Biro lang po yung mga assignment. Pwede niyo ring seryosohin kung napag-tripan.

Thank you so much,

MD